Showing posts with label Banjar Mahalabiu. Show all posts
Showing posts with label Banjar Mahalabiu. Show all posts

Gagal Jadi Maling


Ngini kisah maling yang gagal mancuntan..baarti kada harat jua tu malingnya.
Kisahnya kaini,si Utuh Bangkui ( kayapa .. kira-kira cucuk haja kalu,amun nang jadi maling tu bangaran Utuh Bangkui??)  sudah terkenal sakampungan. Kadada nang kada tahu lawan inya tu. Saban kali bahilangan, kada lain nang mancuntan pada si Utuh Bangkui ngini. Maka inya kada pandang bulu, nangapa haja dicuntannya. Mulai tipi,sapatu,sandal,panci,lampu satarungking, sampai pancis gin dipalarnya haja… pukuknya napa haja tu pang. Makanya urang dikampung sini, bila ada malihat Utuh Bangkui pina kulilik-kulilik, hancap haja tu mamatak  ka barang.Sampai puting ruku gin dibuat urang ka kantung amun taparak lawan Utuh tu. Acil Inah haja samalam,   sampai kada jadi bahira,gara-gara malihat Utuh Bangkui malibas di balakang rumah sidin. Takutan banar acil Inah kaluku Utuh Bangkui mancuntan tahinya.
Jadi singkat kisah, malam salasa sakitar jam 11 labih-labih, Utuh Bangkui basarusup dibalakang rumah Haji Yanur.Inya barancana handak mancuntan kumpur gas ampun haji Yanur. Jah gasan napa mancuntan kumpur gas? “tasarah ai gasan napakah..dijual ka tukang wasi hajakah.. nang panting mancuntan.. asa sakitan awakku mun sampai 2 hari aku kada mancuntan” itu tu prinsip Utuh Bangkui ..
Babaya handak mambuka lawang padu, inya malihat Paman Agui lawan Mishat rahat main catur. (sakadar info. Paman Agui tu Ipar ulih Haji Yanur, sadangkan si Mishat tu anak  ulih paman Agui).
Marasa  masih ada urang  batungguan,tapaksa ai Utuh ni basabar dahulu.
“Palingan kada lawas lagi, ngangar karuh buhannya ngitu”jar Utuh Bangkui dalam hati. “Baik aku bapatak di higa jamban situ dahulu” jar Utuh pulang. Lalu Utuh duduk batilungkup di higa jamban tadi. Maka nangaran jamban, kada suah lagi tadangar babau harum..palingan babau kambang………kambangnya pang,.. kambang  tahi. Tagal Utuh Bangkui ngini mahir haja mancium saraba macam bau. Ngarannya gin maling parupusiunal. (Arit ha Tuh ai..)
Marasa asa lawas sudah manunggu, sadang ai jarnya sudah waktunya manguntrul. Pas baparak,”astaga…balum guring jua badua ngitu” mulai sudah Utuh Bangkui pina mamusang. Tapi ngaran sudah talanjur tatunggui, rugi amun gagal. Babulik Utuh ka higa jamban pulang.
Kira-kira sajam imbah ngitu,baasa pulang Utuh manguntrul..masih haja balum ampih main catur. Nang katiga kuntrul pulang, bulang-bulik Utuh ni manguntrul, tatap haja kada baguringan badua baranak ngitu. Sampai bakungkuak hayam, kada baampihan main catur.
“kira-kira sama pada harat badua ni main, sampai jam saini balum ada nang kalah” manggarunum si Utuh.
Timbul Utuh Bangkui panasaran, bagamat inya baparak lulungkang handak mahintip Paman Agui lawan Mishat main catur.. Kabalujuran lulungkang ngitu ada baluang sadikit.
Babaya Utuh Bangkui mahintip…tajalak mata Utuh “Sasuai haja kada bakalahan badua ngini main catur…sama biji catur pada tatinggal dua ha lagi..kuda lawan talajuk…”
Kada tahan lagi Utuh Bangkui maarit handak tatawa..”HAK.. HAK …HAK HAK..!! RIMIIIIS BUNGUL AI…!!!!”bakuriak Utuh Bangkui sambil bukah ka padang sabat. Takutan jua Utuh kaluku katahuan urang.
Muha paman Agui kada badarah lagi,  Mishat jua pucat ka tahi-tahi, liwar takajutnya badua baranak ngitu mandangar ada urang tatawa mangakak di higa lulungkang. Maka samalaman sidin main catur parak situ pang. Asa lamah lintuhut sidin..kuurr sumangat..!

Sakampungan Bau Tahi.

Bulik matan urang pangantinan, amang Idi gagarunum sapanjang jalan ..
“Mat,parasaku gangan di pangantin tadi bainguh tahi ayam, parasa ikam pang kayapa?” jar amang Idi manakuni Amat pas taimbai bulik. “Parasa ulun nyaman haja mang ae..kadada inguh tahi ayam.” Sahut Amat. “Kalu parasa pian haja mang ae” jar Amat pulang. “kada parasa-parasa lagi, ni masih ae aku  mancium bau tahi ayam. Tadi saikungan awak kupariksa kalu-kalu ada tapalit tahi ayam, kadada jua. Kalu manurut aku, ni kira-kira salah buhan pangawahan malam tadi. Ngaran hari kadap, bisa jua buhannya tu tabuat tahi ayam ka rinjing gangan”  ujar Amang Idi mangancang.
Sampai karumah,masih haja bau ngitu kada hilang-hilang..”bungul jua tukang kawah ni” garunum amang Idi dalam hati sambil mamacul kupiah. Pas manyangkutakan kupiah di kastuk parak caramin, kada singhaja,sidin talihat ka caramin. Cangang sidin melihat sisingut pina rigat. “Ngini bakas gangan kah lain?” jar sidin dalam hati sambil manjapai ka sisingut. “Astaga,ngini tahi ayam!!..mandai matan tadi kada mau hilang-hilang bau..cucuk ae amun sisingut tapalit tahi ayam” manyumpah sidin. “Umae heh, badusa am aku sudah mandawa buhan pangawahan tadi” jar amang Idi manyasal.
Lagi ha mang ae, kada ingat kah baisukan tadi basarusup ka barumahan manangkap ayam..hehehe

Talanjur Sarik


Ulak Sabar tu ngaran wara ae sabar.. urangnya panyarikan lawan panamparan. Hari itu sidin rahat batukangan mambaiki palapun rumah sidin. Kakanakan rami bagayaan di bawah. Matan di atas palapun sidin bakuriak,” ngini siapa pulang nang maambil pinsil tukang ampunku..ayu kanakan mangaku haja, kalu sakit kaina kulapau tunggal ikungan. Ranai kakanakan kada sing suaraan takutan malihat muha ulak Sabar nang kaya hantu barayaban. “Ayu lakasi mangaku..!!” jar ulak Sabar pulang. Pas rahatan raranaiannya, si Utuh anak ulak Sabar nang paling halus basuara,” ngitu pang nang di talinga abah tu napa?” ujar Utuh sambil manunjuk pinsil nang bakapit di talinga abahnya. Ulak Sabar asa supan jua sudah mandawa kakanakan. Tapi nangaran sudah talalanjur bamamai,pantang lamah ka puting.. sambil masih manyanyarik, sidin bakuriak pulang..” Tahu ae bungul ae, jarku tadi talinga kanan kah kiri..!!!!”
Bah ae, dasar jua ulak ni..bilang kada hakun lalu kalah..